Πώς λειτουργεί ένα οικιακό φωτοβολταϊκό σύστημα στην Κύπρο
Από τι αποτελείται ένα σύστημα στη στέγη, πού πηγαίνει το ρεύμα μέσα στην ημέρα και ποιο μέρος της απάντησης το κρίνουν οι κανόνες, όχι ο εξοπλισμός.
Το άρθρο εξηγεί γενικές νομοτέλειες. Η δική σας στέγη, ο δικός σας εξοπλισμός και η δική σας κατανάλωση διαφέρουν, και τα νούμερα για αυτά τα δίνει η αυτοψία.
Οι περισσότερες εξηγήσεις για τα φωτοβολταϊκά στη στέγη σταματούν στο «τα πάνελ παράγουν ρεύμα». Η φράση είναι σωστή και άχρηστη: δεν λέει τι απογίνεται μια κιλοβατώρα αφού φύγει από τη στέγη, και εκεί ακριβώς βρίσκονται τα χρήματα.
Από τι αποτελείται το σύστημα
Τη δουλειά την κάνουν τέσσερα μέρη. Τα πάνελ μετατρέπουν το ηλιακό φως σε συνεχές ρεύμα. Ο μετατροπέας το μετατρέπει σε εναλλασσόμενο, αυτό που χρησιμοποιούν οι πρίζες, και είναι το εξάρτημα που καθορίζει τη συμπεριφορά του συστήματος σε όλες τις περιπτώσεις παρακάτω. Ο μετρητής καταγράφει ό,τι περνά τα όρια ανάμεσα στο κτίριο και το δίκτυο. Οι βάσεις στήριξης, η καλωδίωση και οι διατάξεις προστασίας συγκρατούν τα υπόλοιπα — είναι το μέρος που προσέχει κανείς λιγότερο και μετανιώνει περισσότερο.
Η μπαταρία είναι ένα πέμπτο μέρος, και προαιρετικό. Ένα σύστημα χωρίς μπαταρία δεν είναι ημιτελές· απλώς συμπεριφέρεται διαφορετικά μετά τη δύση.
Πού πηγαίνει το ρεύμα μέσα στην ημέρα
Η παραγωγή πηγαίνει πρώτα σε ό,τι λειτουργεί εκείνη τη στιγμή στο κτίριο: το ψυγείο, το κλιματιστικό, την αντλία. Αυτή είναι η φθηνότερη κιλοβατώρα που θα παραγάγει ποτέ το σύστημα, γιατί δεν περνά τον μετρητή και δεν χρεώνεται.
Ό,τι δεν μπορεί να καταναλώσει το κτίριο εκείνη τη στιγμή πρέπει να πάει κάπου. Ανάλογα με τον τρόπο σύνδεσης, το πλεόνασμα φεύγει στο δίκτυο, φορτίζει μια μπαταρία ή απλώς δεν παράγεται — ο μετατροπέας περιορίζει την ισχύ του.
Αυτή η σειρά μετράει περισσότερο από τη μάρκα των πάνελ. Δύο ίδιες στέγες στον ίδιο δρόμο μπορούν να παράγουν το ίδιο και να εξοικονομούν διαφορετικά, επειδή το ένα νοικοκυριό βάζει πλυντήριο το μεσημέρι και το άλλο στις εννιά το βράδυ.
Γιατί το μέγεθος ξεκινά από τον λογαριασμό και όχι από τη στέγη
Η στέγη θέτει ένα ανώτατο όριο: χωράει ορισμένα πάνελ σε αξιοποιήσιμη γωνία. Το όριο όμως δεν είναι η απάντηση. Το αρχικό μέγεθος είναι η ετήσια κατανάλωση και, πιο συγκεκριμένα, το πόση από αυτήν πέφτει στις ώρες με φως.
Ένα σύστημα μικρότερο από τη ζήτηση της ημέρας καλύπτει μέρος του λογαριασμού και δεν εξάγει τίποτα. Ένα σύστημα μεγαλύτερο από την ετήσια κατανάλωση θα δίνει πλεόνασμα κάθε ηλιόλουστο μήνα, και το πόσο αξίζει αυτό το πλεόνασμα δεν είναι ερώτημα εξοπλισμού. Το καθορίζει το σχήμα σύνδεσης και όποιος το ρυθμίζει, και αυτό είναι χωριστό θέμα από την παρούσα ενότητα.
Τι αλλάζει η Κύπρος σε αυτή την εικόνα
Δύο πράγματα, που τραβούν προς αντίθετες κατευθύνσεις.
Υπάρχει περισσότερο ηλιακό φως εδώ από ό,τι στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, οπότε το ίδιο πάνελ αποδίδει περισσότερη ενέργεια τον χρόνο από ό,τι θα απέδιδε στη Γερμανία ή την Πολωνία. Αυτό το μισό το ξέρουν όλοι.
Το άλλο μισό συνήθως εκπλήσσει: η απόδοση πέφτει με τη θερμότητα. Η θερμοκρασία των κυψελών σε ένα άπνοο καλοκαιρινό απόγευμα είναι αισθητά υψηλότερη από τη θερμοκρασία του αέρα. Η καλύτερη μέρα παραγωγής δεν είναι η πιο ζεστή του Αυγούστου — είναι μια καθαρή, δροσερή μέρα με αέρα την άνοιξη. Για τον ίδιο λόγο, το κενό κάτω από τα πάνελ και ο τρόπος στήριξης δεν είναι καλλωπιστική λεπτομέρεια.
Τι να ρωτήσετε έναν εγκαταστάτη
Τέσσερις ερωτήσεις ξεχωρίζουν μια συγκρίσιμη προσφορά από έναν αριθμό σε χαρτί:
- τι ποσοστό της παραγωγής υποθέτει ο υπολογισμός ότι θα καταναλώσετε επιτόπου, και από πού προέκυψε αυτό το ποσοστό
- τι γίνεται με το πλεόνασμα στο σχήμα σύνδεσης που προτείνεται
- πώς συμπεριφέρεται το σύστημα όταν πέφτει το δίκτυο
- τι καλύπτει η εγγύηση χωριστά για τα πάνελ, χωριστά για τον μετατροπέα και χωριστά για την εργασία εγκατάστασης
Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι ένας στρογγυλός αριθμός χωρίς τεκμηρίωση, ο υπόλοιπος υπολογισμός είναι διακοσμητικός.
